Нафтата и гасот може да бидат срцето на економиите во Заливот, но водата може да биде и прашање на преживување. Како што ескалира војната во Иран, расте стравот дека некој би можел да го таргетира највредниот ресурс во регионот – водата, со што ќе ја загрози нејзината достапност. Низ целиот залив расте стравот дека постројките за десалинизација, неопходни за животот во пустинските земји, би можеле да станат цели во конфликтот, пишува CNN.
Земјите од Заливот, вклучувајќи ги и ОАЕ, се исклучително зависни од десалинизацијата – процесот на претворање на морската вода во вода за пиење. Технологијата е она што овозможува да се имаат луксузни терени за голф, водни паркови и скијачки центри во средината на пустината, но исто така претставува растечка стратешка слабост.
Бахреинските власти објавија во неделата дека ирански дрон оштетил постројка за десалинизација, иако снабдувањето со вода не било прекинато. Нападот се случи откако иранскиот министер за надворешни работи, Абас Арагчи, ги обвини САД за напад врз објект на островот Кешм во Иран, нарекувајќи го „опасен потег“ што погодил 30 села. САД негираа каква било вмешаност.
Очигледната размена на оган ја истакнува опасноста за стотиците постројки за десалинизација во Заливот, кои снабдуваат вода за пиење за околу 100 милиони луѓе. Додека Иран сè уште добива поголем дел од својата вода од реки и подземни води, Заливот има многу малку природни слатководни ресурси. Некои земји, како што се Кувајт, Оман и Бахреин, зависат од десалинизацијата за речиси целата нивна вода за пиење.
Нафтата и гасот го трансформираа Заливот, претворајќи ги ретко населените држави во богати нации со сјајни градови за само неколку децении. Но, клучен, честопати занемарен, дел од приказната е улогата на десалинизацијата. Токму оваа иста технологија напојувана со фосилни горива овозможи демографски бум во пустинските земји без значајни реки.
Десалинизацијата е скап и енергетски интензивен процес што ги отстранува солта, минералите и нечистотиите од морската вода, или со загревање или со туркање низ мембрани под висок притисок.
Земјите од Заливот станаа „кралства на солена вода“, вели Мајкл Кристофер Лоу од Универзитетот во Јута, кој пишува книга со исто име. „Тие се глобални суперсили во производството на морска вода напојувана од фосилни горива.“
Зависноста драматично се зголеми: за Кувајт и Оман, таа е околу 90 проценти, за Бахреин, 85 проценти, а за Саудиска Арабија, околу 70 проценти. Големите градови како Абу Даби, Дубаи, Доха, Кувајт Сити и Џеда сега речиси целосно се потпираат на десалинизирана вода.
„Нивните економии, па дури и краткорочниот опстанок на нивното население, во голема мера зависат од безбедноста на овие објекти“, рече Надер Хабиби, професор по економија на Универзитетот Брандеис.
Покрај директните напади, постои и ризик од колатерална штета, бидејќи постројките за десалинизација често се наоѓаат веднаш до друга инфраструктура, како што се електрани и пристаништа. Порано овој месец, беше пријавена штета во постројката Фуџаира Ф1 во ОАЕ и Доха Вест во Кувајт, што се чини дека е индиректен резултат на нападите врз блиските цели.
Друг страв се сајбер нападите. Во 2023 година, американската влада објави дека Иран извршил сајбер напади врз водоводната инфраструктура во неколку американски држави.
(SEEBiz.eu)
