Во болница или дома температурата обично се мери со традиционални термометри, но тие не секогаш ја одразуваат точната температура на телото. Мерењето на внатрешната телесна температура би можело да го олесни утврдувањето дали некој е болен и е изложен на ризик од развој на опасна треска.
За да го олеснат мерењето на телесната температура, инженерите на Институтот за технологија на Масачусетс (МИТ) развија сензор кој може да се проголта како апче и испраќа континуирани податоци за температурата од гастроинтестиналниот тракт.
Сензорот е обликуван како мала боровинка, со дијаметар од 6 милиметри и висина од 4 милиметри.
За да создадат помал уред, истражувачите одлучија да ја намалат големината на сите главни компоненти: колото за мерење на температурата, антената што ги пренесува податоците за температурата и батеријата.
За колото тие создадоа свое прилагодено коло, кое може да се постави на силиконски чип од 1 квадратен милиметар. За да ја намалат потрошувачката на енергија на чипот, истражувачите дизајнираа осцилатор базиран на мала струја што тече низ колото кога е исклучено. Фреквенцијата на оваа струја варира во зависност од температурата околу чипот.
Уредот, кој може да детектира температура со точност од 0,01 степени Целзиусови, бара многу малку енергија – околу 10 нановати. Ова значи дека може да се напојува од батерија од 1,55 волти, која е со дијаметар од 4,8 милиметри и дебелина од околу 1,6 милиметри.
Новиот дизајн дополнително ја намалува потрошувачката на енергија со користење на комуникациска стратегија позната како обратно расејување. Овој пристап овозможува поголемиот дел од потребите за енергија да се пренасочат кон надворешна антена лоцирана надвор од телото, во рамките на 30-50 сантиметри од сензорот.
Надворешната антена емитува ултрависокофреквентен радиобран, кој потоа се модулира од мала антена во сензорот и се враќа назад до надворешната антена. Со толкување на промените во радиобранот надворешната антена може да ја пресмета вредноста на температурата.
Внатрешната антена испраќа отчитување на температурата еднаш во секунда, овозможувајќи континуирано следење на температурата.
Истражувачите предвидуваат дека овој тип на сензор би можел да биде корисен во неколку сценарија, вклучувајќи следење на инфекции и следење на пациенти за време и по анестезијата. Анестезијата често ги нарушува нормалните механизми за регулирање на температурата на телото, што може да ги изложи пациентите на ризик од хипотермија.
Овој тип на уред би можел да се користи и дома, за следење на температурата на децата или за мерење на телесната температура како маркер за овулација за цели на плодност. Исто така, би можел да биде корисен за следење на спортисти, војници или било кој друг што може да биде изложен на екстремни температури.
За да ги истражат овие потенцијални употреби, истражувачите ги тестирале сензорите на животни додека биле под анестезија и откриле дека тие можат прецизно да детектираат и пренесуваат информации за температурата. Тие исто така добиле точни мерења од животни кои биле будни и активно се движеле.
Истражувачите сега работат на комбинирање на сензорот за температура со други сензори кои би можеле да мерат витални знаци како што е срцевиот ритам. Тие се надеваат дека ќе започнат со тестирање на овие типови сензори во клинички испитувања во следните неколку години.
(Vidi.hr)
(фото: Wikimedia)
