Најголемата соларна електрана во светот, изградена во кинеската пустина Талатан, донесе неочекувана промена. Поранешната песочна површина се претвори во тревна површина, а операторите мораа да ангажираат дури 20.000 овци поради бујната вегетација.
Три години откако панелите беа инсталирани на индустриско ниво, сточарите во областа пасат повеќе овци на повеќе трева отколку пред да започне изградбата.
Најголемата соларна електрана во светот, комплексот Талатан на североистокот од Тибетската висорамнина, ненамерно претвори речиси целосно песочна пустина во функционална тревна површина, а локалните сточари и нивните овци станаа неочекувани корисници на оваа трансформација, објавува кинеската државна новинска агенција Ксинхуа.
Талатан се наоѓа во округот Гонге, во автономната префектура Хаинан Тибет. Тешко е да се замисли неговиот обем. Комплексот е развиен од Huanghe Hydropower, подружница на државната државна корпорација за инвестиции во енергија. Како единствен објект, таа е прогласена за најголема соларна електрана во светот, и по површина и по производство на електрична енергија.
Инсталираниот капацитет брзо расте: според податоците на кинеската влада, во средината на 2024 година изнесувал околу 8.430 мегавати, додека до 2026 година достигнал приближно 21 гигават, со годишно производство од повеќе од 18.000 гигават-часови електрична енергија. По завршувањето, фотоволтаичниот парк треба да покрие 609 квадратни километри, со повеќе од седум милиони панели и над 60 различни соларни оператори во рамките на истиот комплекс, објавува N1info.ba.
Еден дел од системот, фотоволтаичниот парк Гонге, со површина од околу 64 квадратни километри, особено го привлече вниманието на научниците. Таму се случи нешто неочекувано.
Пред изградбата на електраната, областа Талатан била исклучително сиромашна земја. Кинеските државни медиуми известуваат дека 98,5% од земјиштето било покриено со песок, а сточарите морале да патуваат на долги растојанија за да најдат доволно пасиште за своите стада.
Потоа дојдоа соларните панели, менувајќи ја микроклимата на почвата. Помалку директна сончева светлина значи помалку испарување. Тимовите за одржување периодично ги мијат панелите, а водата се впива во земјата. Редовите панели дејствуваат како ветробрански заштитни брани, значително намалувајќи ја брзината на ветерот.
Според операторот, брзината на ветерот е намалена за 50%, испарувањето на почвата за околу 30%, а вегетациската покривка достигнала 80% за само три години. Иако ова се податоци на компанијата, независна студија објавена во списанието Scientific Reports од истражувачи од Технолошкиот универзитет Си’ан и Универзитетот Чингхај покажа дека условите во комплексот Гонге се значително подобри од околната пустина во однос на влажноста на почвата, вегетацијата и микробниот живот. Истражувачите заклучија дека проектот имал „позитивно влијание врз еколошката средина“.
Тревата пораснала толку многу што почнува да ги замаглува соларните модули.
Тука повторно влегуваат во игра сточарите. Високата трева ја намалува ефикасноста на панелите и претставува ризик за безбедноста. На некои места таа достигнала висина од повеќе од еден метар, доволно за да ги затскрие модулите и да го намали производството на енергија.
Наместо да вработува работници да ги косат или да користат хербициди во близина на извори на вода, операторот на електраната склучил договори со околните села: сточарите можат да ги доведат своите стада на пасење бесплатно.
(Byka.rs)
(фото: Wikimedia)
