Tesla објави дека сега е во состојба да произведува стотици од своите хуманоидни роботи Optimus. Ова, според нивните податоци, претставува зголемување од околу десет пати во споредба со нивоата од вториот квартал на 2026 година. Според Tesla, доколку се задржи сегашниот тренд на производство, тие би требало да можат да испорачуваат околу 1.000 единици неделно до крајот на годината. Сепак, иако физичкото производство на роботи е во пораст, Tesla призна дека нивните роботи Optimus сè уште се далеку од способноста за извршување општи, разновидни задачи.
Значи, и покрај можноста за производство на голем број роботи, клучните проблеми поврзани со учењето задачи сè уште ја ограничуваат нивната корисност. Извештајот исто така укажува на проблеми со добавувачите, делови што не се соодветно вклопени, како и проблеми со рацете на Optimus.
Според тоа, Tesla утврди дека обемот на производство повеќе не е главното тесно грло. Очигледниот проблем за воведувањето на Optimus во употреба не е неговото „тело“, така да се каже, туку неговиот „мозок“.
За еден систем како Optimus да биде навистина корисен во индустријата, тој мора да биде способен за генерализација. Тоа значи дека треба веднаш да биде подготвен за работа и да извршува едноставни задачи без потреба од опсежна обука за ситни варијации во самите задачи.
Во идеален случај новопроизведениот робот Optimus би требало да може да прима едноставни команди и да извршува задачи слично како нововработен работник. На пример, тој би требало да разбере и да изврши барање како: „Земи ги сите тие кутии и стави ги на полицата Б“.
Таа релативно едноставна задача вклучува потреба роботот да се справува со предизвици како што се кутии со различни димензии и тежини, подигнување на паднати кутии, заобиколување пречки и слично. Ова е нешто што Optimus во моментов не може сигурно да го изврши.
Сепак, системот на Tesla може да извршува задачи за кои е специјално обучен, но непознатите ситуации можат да доведат до непредвидливо однесување. Извештајот, исто така, наведува дека дури и за прилично едноставни нови задачи може да бидат потребни неколку дена обука. Според извештаите, Tesla се обидува да го реши ова преку создавање библиотека на основни движења (како што се фаќање, кревање, одење, поставување и манипулирање), кои „мозокот со вештачка интелигенција“ на крајот ќе може да ги комбинира во нови дејства.
Компанијата наводно има собрано повеќе од 500.000 часа податоци за обука и продолжува да собира нови податоци користејќи костими за снимање движења и работници опремени со камери. Но, тоа е само дел од предизвиците со кои се соочува Tesla.
Другиот проблем е од механичка природа и се однесува на рацете на Optimus. Човечките раце се измамнички сложени творби на биоинженерството, способни за прецизна моторика, тактилно чувство и примена на сила.
Реплицирањето на ова во метал е исклучително тешка задача која, во случајот со Optimus, бара повеќе од 100 одделни компоненти. Нивното склопување е процес што бара многу труд и време, а дури и ситни грешки можат да доведат до потреба од преработка.
Постојат и проблеми со издржливоста на сензорите за допир. Решението што го предлага Tesla е, по сè изгледа, заменлива „ракавица“ со сензори, така што дефектот на еден сензор нема да наметне потреба од замена на целата рака.
Ова е од комерцијално значење бидејќи вредноста на еден робот не произлегува само од неговата способност да изврши одредена задача еднаш. Тој мора да биде способен да ја извршува таа задача илјадници или милиони пати без да се расипе. Според тоа, во моментов најголемиот предизвик за Tesla можеби веќе не е масовното производство на Optimus, туку обезбедувањето тие роботи да бидат навистина корисни во големи размери.
Сè додека не можат да се прилагодат на нови задачи со минимална обука и да ги издржат барањата на секојдневната индустриска работа, самото масовно производство нема да биде доволно за хуманоидните роботи да донесат вистинска трансформација.
(Interesting Engineering)
(фото: Pexels/Craig Adderley)
