Тетовирањето е практика што датира од пред илјадници години, со духовни, културни и лични значења. Иако историјата ни кажува многу за културата на тетоважи, научниците само што почнуваат да разбираат како трајното нанесување мастило на кожата влијае на здравјето.
Секоја тетоважа предизвикува имунолошки одговор, а истражувањата покажуваат дека ефектите не запираат на кожата, пишува Science Alert. Истражувањата покажуваат дека честичките од мастилото за тетоважи можат да влезат во лимфниот систем и да се акумулираат во лимфните јазли. Лимфните јазли се клучни центри на имунолошката активност во нашите тела. Полни со лимфоцити, тие ја филтрираат лимфната течност за да ја исчистат од отпадни производи, вклучувајќи туморски клетки, бактерии, вируси и туѓи супстанции како мастило за тетоважи.
Раперот MGK неодамна ги почувствува ефектите, велејќи дека откако направил огромна тетоважа што го покривала поголемиот дел од неговото торзо, неговата кожа пожолтела и се чувствувал „навистина лошо“.
Дури и ако пигментот за тетоважа не патува низ телото, тој го активира имунолошкиот систем. Кога пигментот влегува во клетките во дермисот, средниот слој на кожата, телото го препознава како туѓа супстанција и испраќа имуни клетки за да го отстранат. Сепак, честичките од пигментот се преголеми за тие клетки да ги отстранат. Ова е она што ги прави тетоважите трајни, но исто така го става телото во доживотна борба против напаѓачот што не може да го победи.
Фактот дека модерните мастила за тетовирање се сложени коктели од хемикалии, исто така, придонесува за трајноста на тетоважите. „Тие содржат пигменти кои обезбедуваат боја, течни носачи кои помагаат во дистрибуцијата на мастилото, конзерванси за да се спречи растот на микробите и мали количини на нечистотии. Многу пигменти што се користат денес првично биле развиени за индустриски апликации, како што се автомобилски бои, пластика и тонери за печатачи, а не за инјектирање во човечка кожа.“, објаснува медицинскиот микробиолог Манал Мохамед.
Истражувачите пронашле траги од тешки метали во мастилата за тетовирање, вклучувајќи никел, кобалт, хром и, во ретки случаи, олово. Ако се акумулираат во високи нивоа, тешките метали можат да бидат токсични и да предизвикаат сериозни здравствени проблеми, како што се оштетување на внатрешните органи, невротоксичност и зголемен ризик од рак.
Во некои случаи тешките метали предизвикале алергиски реакции и имунолошка чувствителност. Еден случај на маж во Полска, чиј имунолошки одговор на тетоважа со црвено мастило вклучувал губење на способноста за потење, губење на целата коса на телото и развој на витилиго, состојба што предизвикува кожата да губи пигмент.
„Обоените мастила, особено црвената, жолтата и портокаловата, имаат поголема веројатност да бидат поврзани со алергиски реакции и хронично воспаление. Црвеното мастило е особено поврзано со постојано чешање, оток и грануломи – мали, воспалителни нодули што се формираат кога имунолошкиот систем се обидува да изолира материјал што не може да го елиминира.“ објасни Мохамед.
Алергиските реакции и хроничното воспаление се делумно предизвикани од метални соли и азо-пигменти, органски соединенија кои се користат и во текстилната индустрија и индустријата за пластика поради нивните живописни бои.
Проблемот се јавува кога азо-пигментите можат да се разградат во ароматични амини кога се изложени на одредени форми на зрачење, како што се сончева светлина или ласери за отстранување тетоважи. Лабораториските студии ги поврзале ароматичните амини со рак и генетско оштетување.
Пигментите за тетоважи, особено црните, можат да содржат и полициклични ароматични јаглеводороди, кои се наоѓаат во саѓи, издувни гасови и изгорена храна. Многу од овие јаглеводороди се класифицирани и како канцерогени.
Во моментов нема цврсти докази што ги поврзуваат тетоважите со ракот кај луѓето, но лабораториските и студиите врз животни сугерираат дека може да постојат ризици. Една опсервациска студија објавена кон крајот на минатата година покажа дека тетовираните луѓе имаат 29 проценти поголем ризик од меланом, вид рак на кожата, иако други понови студии не пронајдоа таква врска.
Пред да одлучите да се тетовирате, треба сериозно да ги разгледате и можните имунолошки реакции.
„Иако сегашните докази не сугерираат широко распространета опасност, растечкиот број истражувања истакнува важни неодговорени прашања за токсичноста, имунолошките ефекти и долгорочното здравје. Хроничното воспаление е поврзано со оштетување на ткивото и зголемен ризик од болести. За луѓе со автоимуни заболувања или ослабен имунолошки систем, тетоважите може да претставуваат дополнителна загриженост.“, напиша Мохамед.
Исто така, постои ризик од инфекција бидејќи процесот на тетовирање ја нарушува бариерата на кожата, една од важните линии на одбрана на телото. Ова отвора врата за инфекции како што се оние предизвикани од Staphylococcus aureus, хепатитис Б и Ц, а во ретки случаи и атипични микобактериски инфекции.
Индустријата за тетоважи во многу земји е нерегулирана, па затоа е важно да бидете свесни за ризиците и да продолжите со претпазливост. Препорачливо е да разговарате со вашиот тетоважи за мастилата што ги користи и нивните хигиенски практики. Ако имате историја на имунолошки проблеми, консултирајте се со вашиот лекар пред да донесете одлука.
„Тетоважите остануваат моќна форма на самоизразување, но тие исто така претставуваат доживотна изложеност на хемикалии. Како што популарноста на тетовирањето продолжува да расте низ целиот свет, аргументите за подобра регулација, транспарентност и континуирано научно истражување стануваат сè посилни.“ заклучи Мохамед.
(Science Alert)
(фото: Flickr)
