Историјата на запишување на мислите и чувствата може да биде десетици илјади години постара отколку што се веруваше претходно, што ги изненади археолозите кои го направија откритието. Истражувачите забележале шеми на значење во линии, запирки, точки и крстови на предмети како што се клобови од мамути, стари до 45.000 години во пештерите во Германија.
Традиционално, историчарите го датираат првиот пишан збор од праклинестото писмо создадено пред околу 5.000 години во антички Ирак, односно Месопотамија. Прецизното значење на симболот во Германија сè уште останува мистерија. Предметите потекнуваат од периодот непосредно пред хомо сапиенс да мигрира во Европа од Африка, каде што стапил во контакт со неандерталците.
Досега се сметаше дека писмото потекнува од Месопотамија околу 3.000 година п.н.е., проследено со хиероглифи во Египет, а подоцна и во Кина и Месоамерика. „Низовите знаци од каменото доба претставуваат рана алтернатива на пишувањето“, вели проф. Кристијан Бенц од Универзитетот во Сарланд, автор на новото истражување.
Трудот сугерира дека луѓето од каменото доба биле исто толку интелигентни како и современите луѓе, според истражувачката Ева Дуткевич од Музејот за праисторија и рана историја, пишува Би-Би-Си.
„Досега само ја изгребавме површината на она што може да се најде во однос на низите симболи на различни артефакти“, вели таа. Тимот анализирал повеќе од 3.000 знаци на 260 предмети за да открие она што го нарекуваат ДНК на пишувањето.
Некои од предметите доаѓаат од пештерски систем долг 37 км наречен Лонетал во Баден-Виртемберг, јужна Германија. На мал мамут изрезбан од заб, истражувачите внимателно ги анализирале изрезбаните редови крстови и точки. На артефакт наречен „обожавател“ од пештерата Гајсенклестерле во долината Ахтал, тие идентификуваа редови од точки и засеци на плоча од слонова коска на која е прикажано суштество од половина лав-получовек.
Тие веруваат дека распоредот на ознаките, особено точките на задната страна, покажува дека шарите служеле како комуникација. Истражувачите веруваат дека луѓето од камено доба намерно ги врежале овие симболи за да пренесат пораки, значење и мисли.
„Нашите резултати покажуваат и дека палеолитските ловци-собирачи развиле симболичен систем со статистички споредлива густина на информации како најраните протоклинести плочи од древна Месопотамија – цели 40.000 години подоцна“, вели Бенц.
Клучот за наоѓање значење лежи во густината на симболите. Тие пронајдоа голема повторување на знаците и предвидливост во последователните симболи што е „споредлива со многу подоцнежните протоклинести“, според Бенц.
Тие пронајдоа погусти шари на фигурините отколку на алатките. Тимот тврди дека ова покажува колку е важна комуникацијата на информации за палеолитските луѓе.
„Тие беа вешти занаетчии. Може да се види дека ги носеле предметите со себе. Многу од нив многу добро се вклопувале во раката, само колку да се вклопат во дланката“, вели Дуткиевич. Истражувањето е објавено во списанието PNAS.
(Klix.ba)
Фото- Wikimedia.commons
