Истражувањето на Универзитетот Оксфорд покажува дека „просечната сиромаштија“ во САД е значително повисока отколку во повеќето западноевропски економии, иако просечните приходи се повисоки.
Во Соединетите Американски Држави, потребни се дури 63 минути за да се заработи 1 меѓународен долар – двојно повеќе отколку во Германија, Франција и Велика Британија. Новото истражување на Универзитетот Оксфорд покажува дека „просечната сиромаштија“ во САД е значително повисока отколку во повеќето западноевропски економии, иако просечните приходи се повисоки.
Времето потребно за да се заработи 1 меѓународен долар во Соединетите Американски Држави е 63 минути – речиси двојно подолго од просекот во Германија, Франција и Велика Британија, според истражувањето на економистот Оливие Штерк од Универзитетот во Оксфорд.
Овие податоци поставуваат важно прашање: Како е можно најсилната економија во светот да има повисоко ниво на сиромаштија од европските земји?
Штерк воведува нов концепт – таканаречената „просечна сиромаштија“, која мери колку време му е потребно на едно лице да заработи 1 долар, изразено во меѓународни долари (ПКМ).
За разлика од класичните линии на сиромаштија, овој пристап ја вклучува целата распределба на приходите, ја зема предвид нееднаквоста и дава пореална слика за економскиот стандард.
Со други зборови, не мери само колку луѓе се сиромашни – туку колку „далеку“ е општеството како целина од пристоен стандард.
На прв поглед, бројките за БДП по глава на жител сугерираат дека САД се значително побогати од Европа. Сепак, подеталната анализа покажува интересен контраст.
На пример: Најсиромашната американска федерална држава, Мисисипи, има БДП по жител од околу 49.780 евра, додека Германија има околу 51.304 евра. Разликата е минимална – само околу 1.500 евра.
Во исто време, во однос на куповната моќ (КМП), САД се посилни од повеќето земји од ЕУ, со исклучок на Луксембург и Ирска.
Колку се прави за 1 долар
Разликите стануваат драстични кога се гледа времето потребно за заработка:
САД: 63 минути
Германија: 26 минути
Франција: 31 минута
Велика Британија: 34 минути
Овие податоци покажуваат дека „просечната сиромаштија“ во САД е приближно двојно поголема отколку во овие три европски економии.
Глобален тренд: Сиромаштијата опаѓа
На глобално ниво, ситуацијата е попозитивна. Според истражувањето на Штерк, глобалната „просечна сиромаштија“ се намалила за 55% од 1990 година, времето потребно за заработка од 1 долар се намалило од половина ден на околу пет часа, а Америка оди во спротивна насока.
За разлика од остатокот од развиениот свет, САД доживуваат зголемување на „просечната сиромаштија“. Во 1990 година, за 1 долар биле потребни 43 минути, додека сега е за 47 проценти повеќе.
Во исто време, Европа бележи пад на овој индикатор, а приходите растат во сите анализирани земји. Клучната причина? Нееднаквоста.
Според Штерк, просечните приходи во САД растат за околу 1% годишно. Сепак, нееднаквоста расте побрзо – околу 2,2% годишно. Резултатот е дека богатството е концентрирано, повеќе луѓе остануваат на дното, а целокупната „просечна сиромаштија“ се зголемува.
Во Европа, ситуацијата е поинаква: нееднаквоста е постабилна, а растот на приходите директно се преведува во намалување на сиромаштијата. Клучното прашање е – како економијата расте, а општеството осиромашува? Штерк дава јасен одговор: нееднаквоста.
Сиромаштијата се менува од две причини: зголемување или намалување на приходите и промена во распределбата на тој приход. Во САД, вториот фактор доминира. Затоа економијата може да расте – а општеството во исто време станува посиромашно во просек.
САД меѓу најнееднаквите развиени економии
Според индикатори како што е коефициентот Џини, САД имаат поголема нееднаквост од главните европски економии, а овој тренд се зголемува во сите 50 федерални држави од 1990 година. Без оглед на политичките или економските разлики меѓу земјите – нееднаквоста се зголемува.
(B92)
Фото – Pixabay
