Билјана Лазареска е биотехнолог по професија, но последните седум години е позната како мајстор за подготовка на ѓомлезе под сач. Долгата семејна историја и спомените од детството, кога со баба и го подготвувала овој македонски специјалитет, во еден од момент во животот ги претворила во бизнис. Денес, освен традиционално ѓомлезе, прави и питулици со сирење и лук, праз, лук и ореви, ѓомлезе полнето со сирење, со маслинки, флија….и редовно учествува на настаните на Слоу фуд.
Билјана вели дека синот Виктор и сопругот Мирче активно учествуваат и придонесуваат со иновации за олеснување на производниот процес, со одржување на веб страната и со доставата, без што овој мал семеен бизнис не би можел да функционира.
Билјана кажете ни какви производи изработувате?
Во мојата кујна главниот збор го има класичното традиционално ѓомлезе. Овој автентичен деликатес одзема многу време и енергија – потребно е труд, искуство, внимание и љубов за да биде убаво и вкусно направен. Зошто класично традиционално ѓомлезе? Во Ресен и Преспа не постои себап настан, а да не се помисли и вкуси преспанско ѓомлезе, а во Охрид, охридското ѓомлезе, во Битола, тури подпечи… Секаде различен назив, а ист производ. Моите корени ги поврзуваат овие краишта и прв кога некој ќе праша кое е најубаво, одговорот е – рецептот е ист, зависи од мајсторот што го прави.
Покрај класично традиционално ѓомлезе правам и посно и мрсно ѓомлезе, питулици со сирење и лук, праз, лук и ореви, ѓомлезе полнето со сирење, со маслинки… Правам и флија, која муштериите ја викаат ѓомлезе со кајмак бидејќи корите наместо со масло се премачкуваат со кајмак, кисело млеко и масло, а интересни се и ѓомлезиња од интегрално брашно.

Објаснете ни како се одвива подготовката и печењето на едно ѓомлезе. Што е најтешко да се научи за да се усоврши мајсторијата на печење под сач?
Традиционалниот рецепт е смеса од брашно, кисело млеко, сол и вода со густина како за палачинки. Треба многу труд и внимание да се редат кора по кора, кои се печат само од горе со сачот, се додека не се добие саканата висина.
Но, вистинската мајсторија и најтешкото во целата постапка е да се усогласи ширината и јачината на огништето и времетраењето на загревањето на смесата, како и колку ќе се задржи сачот над кората. На прв поглед делува едноставно, но за да биде ѓомлезето вкусно и сочно и истовремено убаво извриено испечено треба да се внимава на секој чекор, секој детал го менува вкусот.
Колку време го развивате вашиот бизнис и што ве инспирираше да ги оживеете старите рецепти?
Најдобрите идеји секогаш произлегуваат во најтешките моменти. Ја напуштив работата и решив да почнам свое производство. Идејата беше да почнам бизнис во кој нема да мора да вложам голем капитал, а ќе можам да функционирам. Нешто поврзано со храна, а прашањето што си го поставував беше што да произведвам, да е нешто што сите сакаат да го јадат, а никој да не сака да го прави?
Тогаш се потсетив на моето детство. Растев и се школував во Битола, а во моето семејство беше празник кога ќе правевме ѓомлезе со баба ми. Сега живеам и работам во Ресен, а во семејството најголема чест за гостите беше кога свекрва ми правеше ѓомлезе. Тоа е вкусен, солен, традиционален деликатес, кој одзема многу време, енергија и е потребно многу труд, искуство, внимание и љубов за да биде убаво и вкусно направен. Тогаш сфатив дека одговорот е едноставен. Ѓомлезето сите го сакаат, но ретко кој сака да го прави.
Заедно со сопругот пред седум години започнавме со реализација на идејата за производство на традиционална храна. Рецепт за подготовка веќе имав во старите семејни тефтери, онака како што се правело од дамнина. Ги усовршивме и стандардите за димензии на парчињата и пакувањето. Почетокот беше тежок, но како минуваа годините искуството си го правеше своето. Кругот на потрошувачите постојано се проширува, а она што посебно ми го грее срцето е фактот што имаме редовни муштерии кои постојано се навраќаат и нарачуваат.


Каде и како можат да се најдат вашите производи?
Работам исклучиво по порачка со закажување и продавам само цела тепсија. Продажба на парче и дегустација има во соработка со Slow food кога се претставуваме на настани. Тогаш се трудиме да имаме поразлични производи. Интересот е огромен за сите наши производи и многу ме радува што луѓето се насмеани кога ќе ги пробаат.
Понудата може да се види на нашата веб страница.
Кави се вашите планови за во иднина? Што мислите дека е пресудно да се сочуваат традиционалните јадења од заборав, со оглед на модерниот начин на живот кој бара брзи рецепти?
Слоу Фуд филозофијата совршено се вклопи во мојот начин на работа. Бавното производство, посветеноста и предноста на квалитет пред квантитетот. И секако, чувањето на автентичноста на традиционалните рецепти за производство на ѓомлезе. Учеството на настани што ги организира Слоу Фуд придонесе за брзо време да станам претпознатлива, моите производи речиси секогаш се распродаваат до последното парче и секогаш се бара уште.
За мене е успех да се сочува традиционалното, но и да се усоврши спојот на различностите со цел да се угоди и на најпребирливите муштерии.
































