Претседателката на Европската централна банка (ЕЦБ), Кристин Лагард, во петокот изрази скептицизам во врска со потребата од дигитални валути деноминирани во евра. Taa предупреди дека „стабилната валута“ поврзана со еврото би можела да се меша во работата на ЕЦБ и да ги влоши потенцијалните финансиски нарушувања.
Неколку големи банки во Еврозоната, вклучувајќи ја и Сосиете Женерал, веќе некое време работат на воспоставување крипто-средства поврзани со еврото, обидувајќи се да се пробијат на пазар доминиран од американскиот долар, во потег за кој некои веруваат дека би можел да ја зголеми привлечноста на заедничката европска валута.
Сепак, Лагард рече дека доказите во корист на „стабилните валута“ деноминирани во евра се „значително послаби отколку што изгледаат“, бидејќи таквите валути се изложени на повлекување на инвеститорите за време на пазарните превирања и ја ослабуваат способноста на ЕЦБ да влијае на сите делови од економијата со своите одлуки за каматните стапки.
„Овие компромиси ги надминуваат краткорочните придобивки што стабилните валута деноминирани во евра би можеле да ги донесат за условите за финансирање и меѓународниот дострел“, рече шефот на ЕЦБ во говор во Шпанија.
„Ако сакаме да ја зајакнеме меѓународната привлечност на еврото, најефикасниот начин да се постигне таа цел не се дигиталните валути“, нагласи Лагард.
Како пример за ризик, таа го наведе падот на вредноста на USD Coin за време на колапсот на Silicon Valley Bank, истакнувајќи дека истражувањето на ЕЦБ покажало дека замената на депозитите со дигитални валути во голем обем може да го ослаби корпоративното кредитирање и преносот на монетарната политика. Лагард верува дека токенизираните депозити во комерцијалните банки се подобра опција, бидејќи според нејзино мислење тие се побезбедни од „стабилните монети“, но можат да се пренесат и преку блокчејн мрежи.
Со овие коментари, Лагард зазеде спротивен став од Европската комисија и владите на земјите-членки, вклучително и француската влада, кои ја гледаат „стабилната монета“ деноминирана во евра како алатка за зајакнување на меѓународниот статус на еврото.
Според европските регулативи, издавачите на стабилни монети мора да чуваат најмалку 30 проценти од резервните средства во банкарски депозити, додека остатокот мора да биде составен од нискоризични и високоликвидни финансиски инструменти, како што се државните обврзници.
Фото – Wikimedia
