Мала количина антиматерија беше транспортирана минатата недела, што беше прв пат да се помести најскапата, испарлива и ретка супстанција во светот. Ова овозможи да се проучи оваа недостижна супстанција.
Всушност, станува збор за антиматерија, која е огледална слика на обичната материја. Имено, таа има спротивен електричен полнеж и обратни субатомски својства. Кога материјата и антиматеријата ќе дојдат во контакт, тие се уништуваат една со друга и исчезнуваат во блесок на енергија.
Затоа, антиматеријата е во срцето на една од најголемите мистерии на универзумот: Големата експлозија требало да создаде еднакви количини на материја и антиматерија, што би создало или универзум без никаква материја поради целосно уништување или универзум со еднакви количини на материја и антиматерија.
Универзумот е составен од материја, но речиси без антиматерија, која природно се произведува само во мали количини, поради радиоактивно распаѓање и судири на космички зраци.
Физичарите го нарекуваат овој проблем асиметрија на материја-антиматерија. Сегашната теорија е дека материјата се создава во мал вишок во однос на антиматеријата – само една дополнителна честичка материја за секои милијарда честички антиматерија. Зошто е тоа така останува непознато.
Проучувањето на антиматеријата би можело да им помогне на научниците да ја разберат природата на оваа асиметрија, но не е лесно. Инструментите што се користат за создавање антиматерија создаваат интерференција, што го отежнува проучувањето. Транспортирањето на антиматеријата подалеку од оваа интерференција би им овозможило на научниците попрецизно да ги измерат овие супстанции.
“Мора да размислувате за овие мерења како за нешто што е, во извесна смисла, слично на микроскопијата“, рече Стефан Улмер, физичар во Европската организација за нуклеарни истражувања, попозната како ЦЕРН.
Транспортот на антиматеријата беше извршен во објектите на ЦЕРН во близина на Женева, местото на најголемата лабораторија за физика на честички во светот.
„Објектот во кој работиме создава флуктуации. Тоа е малку како да гледате низ микроскоп и објектот што го гледате вибрира, па сликата станува заматена. Со транспортирање на честичките надвор од таа средина, ќе добиеме многу поостра слика“, истакна Улмер.
Според него, камионот го транспортирал скапоцениот товар по 10-километарска рута во ЦЕРН, што траело 30 минути, достигнувајќи максимална брзина од 47 километри на час.
Камионот бил опремен со специјално конструиран контејнер, тежок 800 килограми и висок речиси 1,80 метри, а во него успешно бил транспортиран товарот од 92 антипротони.
(CNN/Klix.ba)
(фото: Wikimedia)
