Најнова анализа покажува катастрофален тренд во повеќето главни градови на ЕУ – просечната кирија за стан со две спални соби далеку ја надминува минималната месечна плата.
Најголемиот јаз помеѓу заработката и трошоците за домување е забележан во Прага. Минималната плата во Чешка е 924 евра, додека просечната кирија за стан со две спални соби во главниот град е неверојатни 1.710 евра. Ова значи дека работник со минимална плата би морал да издвои 185% од својата плата само за покрив над главата.
Лисабон е веднаш зад него, каде што за стан се потребни 168% од минималната плата, а слична ситуација е и во Будимпешта (159%), Братислава (158%) и Атина (153%). Во овие градови работникот со минимална плата мора да заработи една и пол плата само за да плати кирија, без да се сметаат храната, сметките и превозот.
Дури и во земјите со високи минимални плати главните градови станаа премногу скапи. Во Париз минималната плата е 1.823 евра, но просечниот стан чини над 2.500 евра (138% од платата). Во Мадрид киријата „јаде“ 125% од минималната плата, додека во Даблин процентот е 113%.
Интересно е што на листата со градови каде што целата плата не е доволна за стан се наоѓаат и Варшава, Букурешт, Талин и Љубљана.
Светла точка на мапата е Брисел. Во главниот град на Европа минималната плата е 2.112 евра, додека просечната кирија е околу 1.476 евра. Ова значи дека „минималната плата“ ја покрива киријата и остава околу 30% од платата за други трошоци. Берлин е веднаш зад него, каде што киријата троши околу 76% од минималната плата.
Никозија (85%), Луксембург (87%) и Хаг (96%) се исто така добри опции, каде што платата може барем номинално да ја покрие киријата на стан.
Статистиката драстично се менува кога ќе ги напуштите главните градови. На национално ниво просечните кирии се значително попристапни. На пример, во Полска просечната национална кирија е само 33% од минималната плата, додека во Грција процентот е околу 40%. Ова јасно покажува дека проблемот не е недостатокот на пари во системот, туку екстремната концентрација на моќ и капитал во метрополите.
Јазот помеѓу платите и цените на недвижностите станува неодржлив. Според Европската конфедерација на синдикати (ETUC), сегашната ситуација ги турка работниците во долгови и ја елиминира секоја можност за штедење.
Сосема е неодржливо што работната сила не може да си дозволи да живее во градот каде што работи, предупредуваат експертите.
(Bizlife)
