Додека се борат со климатските промени и болестите на лозјата, сè повеќе винари свират различни мелодии во своите лозја за време на ферментацијата, па дури и додека виното старее, за кои веруваат дека ги стимулираат лозите, ги штитат од болести и ги подобруваат аромите.
Додека француските винари се борат со климатските промени, болестите на лозите и зголемениот притисок за намалување на употребата на хемикалии, некои се свртуваат кон решение кое повеќе звучи како научна фантастика отколку како традиционално земјоделство: музика.
Во лозјата во регионот Сансер, една од најпознатите вински дестинации во Франција, во последниве години меѓу лозите се појавуваат необични уреди што личат на ретро-футуристички звучници. Напојувани од соларни панели, тие емитуваат кратки музички секвенци до лозите со цел зајакнување на растенијата, намалување на болестите и подобрување на квалитетот на виното.
Трендот го водат биодинамичките и органските производители, кои веруваат дека вибрациите и звучните бранови можат да влијаат на метаболизмот и процесот на ферментација на растенијата.
„Луѓето мислат дека сум луд, но јас едноставно сум опседнат со лозата“, вели Сирил де Беноа од Domaine du Nozaya, еден од ретките целосно органски и биодинамични винари во Сансер, според Le Monde.
Секое утро и вечер неговите лозја „слушаат“ музика седум минути. Беноа тврди дека откако го вовел системот, значително ги намалил загубите предизвикани од еско, сериозна болест на дрвјата што ги уништува лозите.
Технологијата ја развива француската компанија Genodics, која сега работи со повеќе од 150 винари. Системот се базира на теоријата на физичарот Жоел Стернхајмер, според која секоја аминокиселина што ги сочинува протеините одговара на специфична музичка нота. Оттука потекнува концептот на таканаречените „протеодини“ – мелодии што наводно би можеле да ги стимулираат природните процеси во растенијата.
Иако научната заедница останува скептична кон оваа теорија, бројот на винари кои експериментираат со музика брзо расте.
Во Шампањ, Мишел Лорио од Champagne Apolonis ја свири “Пасторалната симфонија” на Бетовен додека шампањот зрее. Подоцна, Моцарт, Вивалди, Шуберт, па дури и Енио Мориконе одекнуваат низ подрумите.
„Забележавме попрецизни и поинтензивни ароми и помалку проблеми со ферментација“, вели Лорио.
Музиката повеќе не е резервирана за подрумите. На југот на Франција, во Ардеш, винарот Рафаел Помие отиде чекор понатаму и почна да ги поврзува сортите грозје со музички инструменти. Неговото “куве aкорд тоник” се базира на идејата дека секоја сорта има своја „звучна личност“, при што Гренаш одговара на топлината на виолончело, додека Сира ги евоцира потемните тонови на виола.
„Не е наука, туку синестезија“, вели Помие, кој се нарекува себеси „композитор на тероар“.
Додека многу агрономи сè уште бараат цврсти докази дека музиката всушност ја менува биологијата на растенијата, трендот покажува колку се менува модерната винска индустрија под притисок на климатските промени и барањата на пазарот за поодржливо производство.
Француските винари сега експериментираат со сè, од вештачка интелигенција и дронови до звучни бранови и класична музика, обидувајќи се да ги заштитат лозјата и да го зачуваат квалитетот на виното во време на екстремни температури и сè понестабилно време.
И во индустријата каде што шишињата премиум вина се продаваат за стотици или илјадници евра, дури и најмалата предност може да стане сериозна деловна алатка.
(Forbes.hr)
