Безбедно на хартија, но во реалноста?
Научниците предупредуваат дека речиси половина од пациентите во САД не се идентификувани како изложени на ризик речиси веднаш пред срцевиот удар, што покренува прашања за веродостојноста на постојните кардиолошки проценки во клиничката пракса во земјата.
Нова студија предупредува дека дури и пациентите кои се сметаат за ниско ризични можат да добијат срцев удар, што укажува дека милиони случаи би можеле да се спречат секоја година со поефикасни методи за проценка на ризикот од кардиоваскуларни заболувања.
На пример, во Соединетите Американски Држави, ризикот од срцев удар најчесто се проценува со помош на таканаречениот систем за бодување ASCVD, алатка која ја пресметува десетгодишната веројатност за срцев удар или мозочен удар. Овој индикатор ја проценува веројатноста за срцев удар или мозочен удар во следните десет години врз основа на фактори како што се крвниот притисок, холестеролот, возраста, полот и расата. Пациентите кои преминуваат одреден праг најчесто се следат или им се дава превентивен третман, како што се статини (лекови за намалување на LDL холестеролот во крвта).
Научници од САД и Канада анализираа здравствени картони на 465 лица на возраст од 65 години или помлади кои го имале својот прв срцев удар помеѓу јануари 2020 и јули 2025 година и биле лекувани во два медицински центри во САД. Собраните податоци вклучувале крвен притисок, нивоа на холестерол и медицинска историја, а резултатите биле објавени во Journal of the American College of Cardiology: Advances.
Анализата покажа дека само два дена пред нивниот срцев удар, 45 проценти од испитаниците би биле класифицирани како лица со ни noзок или граничен ризик според ASCVD резултатот. Алтернативна алатка, PREVENT резултатот (кој се користи само во САД), беше уште помалку ефикасна, при што дури 61 процент од пациентите биле класифицирани како лица со низок или граничен ризик.
Нашата студија покажува дека алатките за проценка на ризик базирани на популацијата честопати не го одразуваат вистинскиот ризик кај многу индивидуални пациенти, вели Амир Ахмади, кардиолог на Медицинскиот факултет „Икан“ во болницата „Маунт Синај“ во Њујорк.
Доколку ги прегледавме овие пациенти само два дена пред нивниот срцев удар, на речиси половина од нив немаше да им биде препорачана дополнителна дијагностика или превентивна терапија според тековните проценки на ризикот и упатствата, истакнува Ахмади во соопштение за медиумите од гореспоменатата болница.
Ана Милер, специјализант по интерна медицина во истата институција, го нагласува прашањето за безбедноста на пациентите. Оваа студија покажува дека понискиот резултат на ризик, заедно со отсуството на класични симптоми на срцев удар, како што се болка во градите или отежнато дишење, кои се чести, не гарантира безбедност на индивидуално ниво, забележува таа.
Иако резултатите од PREVENT покажаа потенцијал во проценката на ризикот на ниво на популација, студијата предупредува дека тие исто така ги пропуштаат пациентите без типични симптоми или класични фактори на ризик.
Оваа студија сугерира дека сегашниот пристап, кој се потпира на проценки на ризик и симптоми како главни критериуми за превенција, не е оптимален, заклучува Ахмади.
(Zimo)
