Зимските олимписки игри Милано-Кортина во 2026 година ја ставаат северна Италија во центарот на вниманието. Проценките сугерираат дека игрите би можеле да генерираат вкупно 5,3 милијарди евра економска вредност.
Италија повторно е домаќин на Зимските олимписки игри за прв пат по Торино во 2006 година. Сепак, овој пат моделот е различен. Натпреварувањата се шират низ неколку градови – Милано, Кортина д’Ампецо, Верона, Валтелина и Вал ди Фиеме. Концептот ги комбинира модата, културата и алпскиот туризам во единствена понуда со повеќе дестинации.
Според извештајот на Banca Ifis, околу 2,3 милијарди евра ќе дојдат од туризмот. Се очекува околу 1,1 милијарда евра трошење од посетителите и организацискиот персонал за време на самите игри. Се проценува дека дополнителни 1,2 милијарди евра ќе бидат генерирани во текот на следните 12 до 18 месеци, благодарение на продолжениот туристички бран.
Останатите 3 милијарди евра се наменети за инвестиции во инфраструктурата и долгорочно наследство. Се модернизираат спортските објекти, како и патиштата, железниците и урбаната инфраструктура.
Организаторите очекуваат околу 2,5 милиони гледачи. Просечниот престој ќе биде три ноќевања, со посети на неколку градови и локални атракции.
Хотелите, транспортните и угостителските компании веќе бележат зголемување на побарувачката. Резервациите растат не само во зимските одморалишта, туку и во градови како Верона и Венеција.
Туризмот е веќе еден од столбовите на италијанската економија. Според Oxford Economics, Италија би можела да прими 66 милиони странски туристи во 2026 година. За споредба, во 2023 година имало 60 милиони.
Оваа година се очекува потрошувачката во туризмот да порасне за дури 2,9 милијарди евра. Градовите на северот од земјата треба да го надминат националниот просек.
Сепак, ефектот од Зимските олимписки игри е традиционално помал од оној на Летните олимписки игри. На пример, Париз во 2024 година продаде помеѓу 10 и 12 милиони билети. Тоа е околу пет пати повеќе од очекуваното во Италија.
Аналитичарите велат дека моделот на дисперзирана организација го намалил ризикот од прекумерна толпа и тесни грла во инфраструктурата. Со тоа, градовите испратиле порака дека се отворени за туристи надвор од олимписките објекти.
Проценките на S&P Global Ratings покажуваат дека вкупните трошоци ќе бидат помеѓу 5,7 и 5,9 милијарди евра. Тоа е околу 0,3% од БДП на Италија во 2025 година.
Околу 63% од трошоците се покриени од јавниот сектор, главно преку инфраструктурни проекти финансирани од централната влада.
Според аналитичарите, игрите во Милано и Кортина чинеле помалку од Сочи и Пекинг, но повеќе од другите зимски изданија во последните 20 години.
Споредбата со Торино во 2006 година е исто така важна. Потоа градот презеде голем дел од финансискиот товар, што доведе до сериозно зголемување на долгот и буџетските проблеми. Овој пат моделот на финансирање е постабилен.
Податоците покажуваат силно зголемување на интересот. Бројот на странски посетители во северна Италија за време на клучниот период од игрите се зголеми за 160%, според податоците за летовите и сместувањето.
А домашната публика покажува голем интерес. Речиси 80% од жителите на погодените региони сакаат да присуствуваат на барем еден настан.
Италијанската влада одобри дополнителни 200 милиони евра за промоција на туризмот, логистика и безбедност. На градовите во радиус од 30 километри од олимписките објекти им е дозволено да го зголемат туристичкиот данок во 2026 година. Половина од приходите одат кај централната влада.
S&P, сепак, предупредуваат дека долгорочниот макроекономски ефект нема да биде драматичен. Италија е веќе меѓу трите најпосетувани дестинации во Европа.
Вистинската добивка, сепак, може да биде во инфраструктурата и квалитетот на животот. Подобри транспортни врски, модернизирани објекти и подобрени јавни услуги ќе останат откако ќе се изгасне олимпискиот пламен.
Милано-Кортина на тој начин станува повеќе од спортски настан. Станува инвестиција во иднината на северна Италија.
(Euronews Business/Bizlife)
(фото: Mr Paloma)
