Безбедноста на храната не е само производство на доволно калории, туку и обезбедување на целиот спектар на хранливи материи потребни за балансирана исхрана.
Нова мапа покажува колку од седумте основни групи на храна секоја земја може да обезбеди дома, врз основа на податоци од студија во списанието Nature Food.
Анализата опфаќа клучни категории, вклучувајќи: скробни основни производи, овошје, зеленчук, млечни производи, месо, риба и мешунки – давајќи поцелосна слика за националната независност на храната.
Резултатите откриваат впечатлив јаз: само една земја може сама да ги задоволи сите свои потреби за храна. Дури и големите земјоделски производители како САД и Кина сè уште зависат од увоз за барем една од овие групи.
Гвајана е единствената земја што може да произведе доволно од сите седум основни групи на храна за да ја задоволи домашната побарувачка. Не само што ги покрива сите категории, туку ги надминува и своите потреби за скробна храна и овошје – што ја прави јасен глобален исклучок кога станува збор за независност на храната.
Кина и Виетнам се веднаш зад неа, покривајќи шест од седумте групи. Сепак, обете земји заостануваат во производството на млечни производи, што одразува структурни ограничувања во клучните сектори. Дури и најуспешните земји сè уште се потпираат на увоз за барем една основна категорија.
Земјите со високи приходи честопати се рангираат пониско од очекуваното. На пример, Канада и Соединетите Американски Држави покриваат само четири од седумте групи на храна. И покрај силното производство на месо, млечни производи и житарки, обете земји во голема мера се потпираат на увезено овошје и зеленчук.
Овој модел ја одразува географијата и климата. Северните земји имаат пократки сезони на растење, што го ограничува домашното производство на свежи производи. Како резултат на тоа, дури и развиените земјоделски системи не можат целосно да обезбедат балансирана исхрана од домашни извори.
Ова се топ 15 земји што можат сами да се прехранат:
1.Гвајана — 7
2.Кина — 6
3.Виетнам — 6
4.Парагвај — 5
5.Нов Зеланд — 5
6.Уругвај — 5
7.Вануату — 5
8.Аргентина — 5
9.Бразил — 5
10.Литванија — 5
11.Естонија — 5
12.Австралија — 5
13.Латвија — 5
14.Шпанија — 5
15.Србија — 5
Блискиот Исток и Северна Африка постојано се рангираат меѓу најмалку самоодржливите региони.
Ограничените водни ресурси играат клучна улога. Регионот е дом на околу 6 проценти од светското население, но има помалку од 2 проценти од своите обновливи водни ресурси, што го ограничува ширењето на земјоделството.
Производството на риба е уште едно големо ограничување на глобално ниво. Според Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации (ФАО), Азија учествува со 91 процент во глобалното производство на аквакултура.
Оваа концентрација ги прави многу земји зависни од увоз на морска храна, дури и кога можат да произведуваат месо или земјоделски култури дома.
(Visual Capitalist/Кamatica)
