Пред две години многу компании се тркаа да покажат како вештачката интелигенција ќе замени голем број вработени. Денес тој ентузијазам полека се судира со реалноста.
Според најновата прогноза од истражувачката фирма Гартнер, дури половина од работните места елиминирани поради воведувањето на вештачката интелигенција би можеле да бидат повторно создадени до 2027 година. Причината не е што развојот на вештачката интелигенција е забавен, туку затоа што многу компании погрешно процениле што навистина може да направи вештачката интелигенција.
Понатамошна потврда дава студијата на Форестер, според која 55 проценти од работодавците кои ги реорганизирале своите бизниси поради вештачката интелигенција сега се каат за тие одлуки.
Најголемата грешка што ја направиле многу компании била претпоставката дека ако вештачката интелигенција може да го најде одговорот, таа може да ги замени и луѓето.
Сепак, јазот помеѓу пристапот до информации и донесувањето одлуки се покажа дека е многу поголем од очекуваното.
Вештачката интелигенција е одлична во пронаоѓањето податоци, сумирањето документи, пишувањето нацрти и анализата на големи количини на информации. Но, кога станува збор за проценка на ризикот, разбирање на контекстот, преговарање, решавање на конфликт или донесување одлука помеѓу неколку лоши опции, човечкото искуство е сè уште неопходно.
Со други зборови, вештачката интелигенција може да одговори на прашање, но не може секогаш да каже кога одговорот е погрешен.
Според Гартнер, организациите најчесто ја преценувале способноста на вештачката интелигенција самостојно да извршува задачи што бараат искуство и професионална проценка.
По првиот бран на автоматизација, се појавија проблеми: пад на квалитетот на услугата; повеќе грешки; незадоволни клиенти; вработените последователно го корегираат она што вештачката интелигенција го направила.
Ова доведе до интересен пресврт – наместо целосно да ги заменат луѓето, компаниите сега бараат експерти кои знаат како да работат заедно со вештачката интелигенција. Оние кои ја игнорираат вештачката интелигенција нема да имаат најголема вредност, но ниту оние кои слепо веруваат во секој нејзин одговор.
Вработени кои можат: да ја користат вештачката интелигенција како алатка; да препознаат кога вештачката интелигенција е погрешна; да донесуваат одлуки во ситуации каде што нема јасен одговор; да ги поврзуваат информациите со деловно искуство и човечки односи.
Во пракса, ова значи дека вештините што најтешко се автоматизираат ќе бидат сè повеќе вреднувани – критичко размислување, креативност, преговарање, емпатија и одговорност.
Последните две години покажаа дека прашањето повеќе не е дали вештачката интелигенција ќе ги замени луѓето. Прашањето е многу поважно кои луѓе може да ги замени, а кои не.
Компаниите што ја гледаа вештачката интелигенција како замена за вработените сега откриваат дека е многу поуспешна кога функционира како нивен партнер.
Можеби затоа најголемата конкурентска предност во наредните години нема да биде поседувањето на најдобрата алатка за вештачка интелигенција, туку луѓето што знаат како да ја користат – а кога да не ѝ веруваат..
(Bizlife)
(фото: Easy Peasy AI)
