Глобалните инвестиции во центри за податоци и компјутерска опрема неопходни за развој на вештачката интелигенција би можеле да достигнат 31,6 трилиони долари до 2050 година, според извештајот Global Data Centre Outlook на PwC. Се предвидува дека годишните капитални расходи повеќе од двојно ќе се зголемат, од приближно 800 милијарди долари во 2026 година на 1,8 трилиони долари до средината на векот.
Најголемиот дел од капиталот нема да биде насочен кон физичката изградба на центри за податоци, туку кон чипови и друга опрема за информатичко-комуникациски технологии (ИКТ) која бара надградба на секои неколку години. Според проекциите на PwC, уделот на оваа опрема во вкупните инвестиции ќе порасне од сегашните 70 проценти на 93 проценти до 2050 година.
Токму потребата за редовни технолошки надградби е она што се очекува да го одржи растот на инвестициите. За разлика од традиционалните инфраструктурни проекти – каде што капиталните расходи обично опаѓаат по завршувањето на почетната изградба – инвестициите во инфраструктурата за вештачка интелигенција ќе продолжат да растат поради краткиот животен циклус на компјутерската опрема.
Речиси половина од вкупниот износ би можел да биде инвестиран во Соединетите Американски Држави. PwC проценува дека САД ќе привлечат 15,1 трилиони долари – или 48 проценти од сите инвестиции – до 2050 година, поттикнати од нивната централна улога во производството и развојот на напредни чипови. За Азиско-пацифичкиот регион се предвидуваат кумулативни инвестиции од 8,2 трилиони долари, првенствено во Кина и Индија. Во Европа и на Блискиот Исток се очекува инвестициите да бидат поттикнати од владините стратегии за развој на таканаречената „суверена вештачка интелигенција“, чија цел е намалување на зависноста од странски технолошки капацитети.
Дали поединечните земји ќе успеат да привлечат дел од овој капитал ќе зависи првенствено од достапноста на електрична енергија. Центрите за податоци бараат огромни количини на сигурна, достапна и нискојаглеродна енергија – фактор што PwC го идентификува како најголемо ограничување за нивниот понатамошен развој.
Врз одлуките на инвеститорите ќе влијаат и квалитетот на дигиталното поврзување, безбедноста, предвидливоста на регулаторната рамка, ставовите на локалната заедница кон новите проекти, како и пристапот до графички процесни единици (GPU).
„Инфраструктурата за вештачка интелигенција се појавува како клучен предизвик за распределба на капиталот за следната генерација. Таа опфаќа технологија, енергија, недвижности, синџири на снабдување, регулатива и финансирање. Ова го менува начинот на кој инвеститорите во инфраструктурата треба да размислуваат за капиталните барања, ризиците и приносите“, рече Клара Кутахар, глобален лидер за инфраструктура во PwC.
PwC, исто така, го испита потенцијалното влијание од заострувањето на трговските ограничувања и контролите на извозот врз напредните чипови. Во сценарио кое вклучува значителни нарушувања на синџирот на снабдување, годишните инвестиции до 2030 година би паднале на приближно половина од износот проектиран во основното сценарио. По прилагодувањата на синџирот на снабдување, би имало постепено закрепнување, но кумулативните инвестиции до 2050 година би достигнале 25,5 трилиони долари. Ова е приближно 6 трилиони долари – или речиси една петтина – помалку од основната прогноза.
Зајакнувањето на дигиталниот суверенитет би имало различно влијание. Напорите на земјите да ја обезбедат сопствената компјутерска инфраструктура нема значително да ги намалат вкупните глобални инвестиции, но би ја промениле нејзината географска распределба. Капиталот сè повеќе би течел кон земји со силна домашна побарувачка и неразвиен капацитет на центри за податоци – особено таму каде што владините институции и регулираните индустрии даваат приоритет на локалната инфраструктура.
(Financije.hr)
(фото: Canva)
