Моделите генерирани од вештачка интелигенција сè повеќе се појавуваат во реклами и на социјалните медиуми, покренувајќи прашања за нивното влијание врз сликата за телото.
Филипа Дидрикс, професорка по психологија во Центарот за истражување на изгледот на UWE Бристол, објаснува: „Како човечки суштества, имаме тенденција да се споредуваме со другите.“ Таа истакнува дека идеалите за убавина со кои се споредуваме се обично многу тесно дефинирани, што неизбежно значи дека многумина од нас нема да успеат да ги исполнат.
„Ова е особено изразено кај социјалните медиуми и дигитално конструираните слики, бидејќи тие воопшто не постојат во биолошката реалност. Се споредуваме себеси, а кога не го исполнуваме тој стандард, почнуваме да се сомневаме во себе и негативно го гледаме сопствениот изглед.“ објаснува професорката.
Таа додава дека доколку вештачката интелигенција се користи за поттикнување поголема разновидност и инклузивност, таа би можела да има неутрално или дури и позитивно влијание врз нашата благосостојба, бидејќи тогаш би чувствувале чувство на сличност со она што го гледаме. Дидрикс забележува дека доколку дизајнерите не бараат реалистични или разновидни карактеристики, вештачката интелигенција автоматски ќе прикажува слики врз основа на просечни податоци од „тесни“ традиционални стандарди за убавина.
„Ова значи дека, на пример, луѓето со различна боја на кожа или луѓето со интересни и специфични црти на лицето ќе бидат изоставени, Можете да се обидете да го компензирате тоа со начинот на кој давате наредби, но ако не го сторите тоа, завршувате со многу генерички слики кои само ги зајакнуваат предрасудите што веќе ги имаме во општеството.“ вели таа.
Таа верува дека ова би можело да создаде повеќе нереалистични стандарди за убавина, доколку со нив не се постапува внимателно, бидејќи системот секогаш ќе гравитира кон просекот на податоците врз кои бил обучен.
Професорката Дидрихс посочува дека постојат карактеристични знаци, како што се текстурата на кожата или изгледот на очите и витканата коса. Таа додава дека отсуството на несовршености на кожата или пори може да биде добар показател за препознавање на слики генерирани од вештачка интелигенција, иако технологијата постојано напредува.
Таа забележува дека иако тинејџерите можат лесно да подлегнат на влијанија, тие често се критични, свесни за ситуацијата и поумешни во користењето на технологијата од постарите генерации. „Сепак, можеби сме свесни дека овие работи се случуваат, но тоа не мора нужно да нè спречи да сакаме да изгледаме како тие слики“, вели таа.
Таа препорачува да се запрашаме дали овие слики или реклами ни користат: „Дали ве тераат да се чувствувате добро? Дали се чувствувате инспирирано или исполнето? Ако поради нив се чувствувате недоволно добри, тоа е важен сигнал на кој треба да обрнете внимание. Тоа укажува дека таквата содржина можеби не е соодветна за вас.“
Дидрихс вели дека моделите генерирани од вештачка интелигенција во рекламирањето би можеле да им овозможат на малите брендови да прикажуваат широк спектар на различни модели, а на глобалните брендови – да се рекламираат на повеќе пазари. „Тука би можело да има придобивки за различноста“, вели таа.
Сепак, таа предупредува на последиците за креативните индустрии и луѓето што работат во тој сектор: „Никогаш не би сакала да видам како вештачката интелигенција целосно ја заменува човечката уметност и креативност. Како потрошувач, вие исто така имате значителна моќ. Можете да ги изразите своите ставови во коментарите. Брендовите ќе ги видат.“
Зои Ли и Хана Мериот, истражувачки од Бизнис-школата во Кардиф, наведуваат дека модните модели генерирани од вештачка интелигенција и „дигиталните близнаци“ – виртуелни реплики на вистински модели – стануваат сè почеста појава.
Брендови како Balmain, Levi’s и H&M веќе експериментирале со оваа технологија. Сепак, истражувањето спроведено од Ли и Мериот покажало дека потрошувачите често реагираат негативно на моделите од вештачка интелигенција штом ќе сфатат дека тие не се вистински луѓе.
Учесниците во фокус-групите изјавиле дека би „претпочитале вистинска личност и многу помал број луѓе што нè претставуваат, под услов тие да се вистински“. Тие објасниле дека моделите од вештачка интелигенција никогаш не можат да го одразат вистинското животно искуство. Од Marriott истакнуваат дека исто така откриле оти луѓето „емотивно се дистанцираат“ од сликите штом ќе дознаат дека тие се генерирани од вештачка интелигенција.
Од H&M наведоа дека во 2025 година соработувале со вистински модели за да ги креираат нивните дигитални двојници, при што самите модели ја задржале целосната контрола и сопственоста врз своите дигитални пандани. Сепак, иницијативата беше ставена во мирување во пролетта 2025 година за да се разгледаат натамошните чекори.
Развојот на дигиталните модели и нивното сè поголемо присуство во модната индустрија продолжуваат да покренуваат бројни прашања во врска со влијанието на вештачката интелигенција врз вистинските луѓе и нивната слика за самите себе.
(Index.hr)
(фото: Pexels/magapls.)
