Кина официјално го пушти во целосна употреба првиот голем подводен центар за податоци со вештачка интелигенција во светот, кој користи морска вода за ладење и енергија од ветер за напојување. Ова е обид да реши еден од најголемите проблеми на модерната вештачка интелигенција – огромна потрошувачка на енергија и екстремно загревање на серверите.
Новиот подводен центар за податоци се наоѓа покрај брегот на Шангај во зоната Линганг и е заеднички проект на кинеските владини институции HiCloud Technology и China Telecom.
Објектот, вреден околу 226 милиони долари, се наоѓа приближно 35 метри под површината на морето и користи огромна количина на околна морска вода како природен пасивен систем за ладење.
Подводните модули содржат речиси 2.000 сервери, вклучувајќи кластери со GPU вештачка интелигенција дизајнирани за обработка на вештачка интелигенција, 5G инфраструктура и големи податоци.
За разлика од традиционалните центри за податоци, кои трошат огромни количини енергија и индустриски системи за ладење и климатизација, кинескиот проект практично го користи океанот како џиновски природен ладилник.
Кина тврди дека објектот постигнува ефикасност на PUE помала од 1,15, што е далеку подобро од просекот во индустријата, кој обично е околу 1,5 или повисок. Ова значи дека многу поголем дел од вкупната електрична енергија оди директно на компјутери, наместо на ладење на инфраструктурата.
Она што е особено интересно е што подводниот центар за податоци е директно поврзан со офшор фарми на ветер, така што значителен дел од потребната енергија доаѓа од обновливи извори. Сето тоа доаѓа во време кога индустријата за вештачка интелигенција драматично ја зголемува глобалната потрошувачка на електрична енергија, додека компаниите ширум светот се обидуваат да најдат нови решенија за напојување и ладење на идните системи за вештачка интелигенција.
Сепак, подводните центри за податоци носат и огромни технички предизвици. Корозијата предизвикана од морска вода, долгорочната отпорност на притисок, проблемите со подводните кабли и многу комплицираното одржување претставуваат сериозни ризици за ваквите проекти.
Затоа, кинескиот систем користи целосно затворени модуларни единици, далечинско следење и многубројни системи за резервна копија за да се минимизираат физичките интервенции.
Кинескиот проект потсетува на поранешниот Project Natick на Мајкрософт, но за разлика од Мајкрософт, кој се откажа од комерцијалната имплементација, Кина сега се обидува да ги претвори подводните центри за податоци со вештачка интелигенција во вистинска инфраструктура на иднината.
(Toms Hardware)
(фото: Wikimedia)
