Идеалното патување може брзо да се претвори во непријатно искуство ако за време на одморот треба да се справувате со непријателски настроени луѓе. Некои патници сметаат дека ова е поверојатно да се случи на одредени дестинации отколку на други.
Можноста за истражување нови места, уживање во различни кујни и запознавање со локалното население е причината поради која многумина од нас патуваат. Сепак, идеалното патување може брзо да се претвори во непријатно искуство ако за време на одморот треба да се справувате со непријателски настроени луѓе. Некои патници сметаат дека ова е поверојатно да се случи на одредени дестинации отколку на други.
Според Џо Хејс, основач на веб-страницата EtiquetteExpert.org, постојат земји и градови кои – според мислењето на туристите – се издвојуваат по својата непријателска природа и дистанцираност. Во неодамнешното интервју таа откри кои места се стекнале со репутација на најмалку гостопримливи дестинации во светот.
Хејс истакна дека Париз, главниот град на Франција, се наоѓа на самиот врв на листата кога станува збор за непријателскиот однос кон туристите. Таа нагласи дека многу локални жители воопшто не се импресионирани ако не зборувате француски. Иако повеќето парижани добро зборуваат англиски, многумина одбиваат да го користат и изгледаат изнервирано кога туристите не знаат или не можат да зборуваат француски, тврди Хејс. Сепак, таа додаде дека другите региони во Франција честопати се многу попријателски настроени кон посетителите.
На листата се најде и Италија. Иако милиони луѓе ја посетуваат земјата секоја година за да уживаат во нејзините знаменитости и вкусната храна, се чини дека некои посетители стекнале впечаток оти локалното население не е баш воодушевено од туристите. Еден турист на социјалните мрежи изјави дека бил шокиран кога открил оти Италијанците – за разлика од Британците – не ги почитуваат редовите и без проблем ќе се прередат пред вас. Друг патник напиша дека оние што го посетуваат Рим едноставно „мора да очекуваат“ грубо однесување.
Германија се најде на третото место, при што некои патници тврдат дека Германците можат да делуваат грубо во комуникацијата. Еден турист забележа дека посетил четири германски града и дека, со исклучок на еден човек, „секоја друга интеракција – апсолутно секоја – беше ужасна“.
Слични искуства се пријавени и од Јужна Кореја. Еден маж кој неодамна го посети Сеул им изјави на медиумите дека многу локални жители биле „остри“, жалејќи се дека луѓето му викале и го туркале додека го истражувал градот.
Соединетите Држави не се исклучок. Њујорк – познат како Големото јаболко – е уште еден исклучително популарен туристички центар, но посетителите често го доживуваат како една од дестинациите што најмалку гостопримливо ги пречекуваат гостите. Њујорчаните се познати по својот цврст и бескомпромисен став, а неодамнешното истражување на Business Insider го прогласи Њујорк за најнепријателски настроен град во САД, при што 34,3 отсто од испитаниците ги опишаа неговите жители како груби. Конечно, Хејс издвои одредени земји од Централна Европа – Полска, Чешка и Унгарија – како проблематични, укажувајќи на нивната долга историја на непријателски однос кон туристите, особено кон оние кои доаѓаат надвор од Европа. Сепак, таа истакна дека тоа во голема мера се должи на културолошките разлики и дека „студениот“ начин на кој тие комуницираат со посетителите не мора нужно да се доживува на ист начин од страна на локалното население.
Иако искуствата на туристите се субјективни, експертите предупредуваат дека растечкото непријателство кон посетителите во многу популарни дестинации не е без причина. Тоа често е директно поврзано со феноменот на прекумерен туризам, кој врши сè поголем притисок врз познатите градови и региони. Овој феномен доведува до пренатрупаност, зголемени трошоци за живот за локалното население, оптоварување на инфраструктурата и деградација на животната средина.
Во градовите како Венеција – која годишно прима и до десет милиони туристи, а има помалку од 50.000 жители – историските центри се претвораат во туристички сценографии наместо во места за живеење. Слични проблеми се забележани и во Дубровник и на Санторини. Масовниот туризам го менува ритамот на градот, структурата на продавниците и јазикот што се зборува на јавните места, поради што локалните жители постепено почнуваат да се чувствуваат како малцинство во сопствениот град. Како одговор на тоа, некои градови, како што е Барселона, веќе воведоа мерки за ограничување на краткорочното изнајмување станови.
Затоа, пред да ги осудуваме локалните жители за непријателскиот однос, вреди да се согледа пошироката слика. Нивната фрустрација често не е насочена кон поединечниот турист, туку може да биде симптом на еден неодржлив систем што загрозува да се уништи токму она што туристите доаѓаат да го видат. Решението лежи во развојот на одржлив и одговорен туризам – насочен кон квалитетот наместо кон квантитетот – кој ја почитува локалната култура и животната средина.
(N1)
(фото: Needpix)
