Истражувачи од МИТ (САД) поставија 13 агенти со вештачка интелигенција на симулиран пуст остров, каде што поминаа 30 часа. Оставени да истражуваат виртуелен остров без никаква конкретна задача, агентите со вештачка интелигенција почнаа сами да си смислуваат предизвици.
Потоа, на агентите им зададоа конкретни предизвици, како што е пренесување на што е можно повеќе предмети до највисокиот карпест врв на островот. Агентите „Еко“, откако претходните 30 часа ги поминаа во „играње“, генерално покажаа подобри резултати од идентичните агенти кои никогаш не стапнале на островот. Експериментот е опишан во труд објавен на платформата arXiv.
Во моментов програмерите однапред одредуваат што треба да вежба вештачката интелигенција и што се смета за успех. Истражувачите го гледаат овој пристап – истражување без однапред дефинирана цел – како алтернативен метод преку кој агентите со вештачка интелигенција можат да стекнат вештини, особено такви што еден ден би можеле да се применат при управување со роботи.
„Обично, развиваме вештачки агенти така што однапред одлучуваме што треба да вежбаат, што треба да оптимизираат и што се смета за напредок. Играта нуди поинаков пристап: на агентот му се овозможува пристап до доволно богат и безбеден свет, му се дозволува сам да избира што му е интересно, а корисните знаења постепено се акумулираат преку последователните искуства.“ се наведува во студијата.
Слично како луѓето што играат видеоигри, агентите пронаоѓаа креативни решенија за да ги надминат пречките на кои наидуваа. Сепак, имаше и некои понеобични ситуации.
Во еден случај еден агент изгуби прстен за време на играта, откако случајно го фрли во океанот. Потоа, тој изгради срце од камења како споменик на изгубениот прстен. Кога играта се рестартираше и прстенот повторно се појави, агентот – наречен „Еко“ – веднаш почна да го користи како обрач за кошарка, како цел, а на крајот и како моден додаток.
Играта не му дозволуваше на „Еко“ да го стави прстенот околу сопственото тело. Сепак, агентот пронајде решение: сфати дека ако падне од работ на карпа, повторно ќе се појави (respawn) на истото место каде што се наоѓа прстенот. Тој зачекори преку работ и падна назад во играта – поминувајќи директно низ центарот на прстенот.
Ваквите генијални потези беа повеќе од обични, забавни трикови.
Шест од 13-те агенти исто така открија дека можат да фрлат блок подалеку ако го пуштат додека се во воздух, за време на скок – можност што истражувачите намерно не ја вградиле во системот. Ова истражување на околината доведе до сознанија за светот кои самите дизајнери претходно ги немале, истакнаа истражувачите.
Поставките на системот силно ги поттикнуваа агентите да покажуваат однесување слично на човечкото. На Eku не му беше дадена конкретна инструкција да измисли игра; наместо тоа, неговиот основен сет на упатства – еден вид „датотека на душата“ – го опишуваше како „природно љубопитен“.
Истражувачите на ова гледаат како на алтернативен пристап кон создавањето агенти.
„Можеби некои способности најдобро се стекнуваат преку извршување задачи, додека за други можеби е потребно нешто слично на детство“, заклучија истражувачите, како што пренесува .
(TechCrunch/Tportal)
(фото: Pexels/Asad Photo Maldives)
