SpaceX откри нови детали за својот прв сателит со вештачка интелигенција, наречен AI1, кој во однос на големината и намената јасно оди подалеку од опсегот на класичните комуникациски сателити. Наместо да биде уште една поголема верзија на вселенското летало Starlink, овој систем е дизајниран како орбитален центар за податоци, или поточно платформа за задачи за пресметување со вештачка интелигенција во вселената.
Според достапните податоци, AI1 има досег од дури 70 метри, висина од околу 20 метри кога е целосно оперативен и потрошувачка на компјутер што може да достигне 150 kW при максимално оптоварување, или околу 120 kW во просек. Ова го прави поблиску по карактер до мал просторен компјутерски објект отколку до сателит чија главна улога е да пренесува интернет сигнали.
Разликата од Starlink е токму во неговата намена. Сателитите Starlink се, во основа, орбитални комуникациски станици, опремени со антени, мрежни системи и опрема за поврзување на корисниците на Земјата. AI1 го менува тој концепт бидејќи поголемиот дел од структурата е подреден на соларни панели, чипови со вештачка интелигенција и систем за дисипација на топлина.
Ладењето може да биде најголемиот технички предизвик на овој проект. На Земјата центрите за податоци користат воздушно и течно ладење, огромна енергетска инфраструктура и постојано одржување. Во вселената нема класично распрснување на топлината, па затоа системот мора да се потпира на радијатори кои го исфрлаат вишокот енергија преку зрачење. Затоа, информациите за големата површина на ладилникот не се второстепен детаљ, туку еден од клучните индикатори за тоа колку е тежок овој концепт.
Логиката зад орбиталните центри за податоци со вештачка интелигенција има смисла. Класичните центри за податоци на Земјата сè повеќе се соочуваат со ограничувања во однос на достапната електрична енергија, просторот, мрежните врски, потрошувачката на вода и долгите процедури за дозволи. Сателитот во орбитата може директно да користи сончева енергија и да избегне дел од копнената инфраструктура, иако тоа не значи дека економската пресметка автоматски се решава.
Скептиците имаат силни аргументи. Лансирањето хардвер во орбитата е сè уште скапо, поправките се комплицирани, зрачењето влијае на животниот век на компонентите, а центрите за податоци на земјата се развиваат со брзо темпо. Затоа, SpaceX мора да покаже не само дека таков систем може да работи, туку и дека има јасна предност во однос на инфраструктурата што веќе постои на Земјата.
Поширокиот контекст е важен за инвеститорите. SpaceX повеќе не се смета само за компанија за ракетни и сателитски интернет. Доколку орбиталното пресметување стане можно на долг рок, AI1 би можел да биде почеток на сосема нова категорија на вселенска инфраструктура, во која центрите за податоци се градат не само покрај реки, електрани и градови, туку и над атмосферата.
AI1 не е само огромен сателит, туку обид на SpaceX да ги помести границите на инфраструктурата со AI. Успехот на овој концепт ќе зависи од цената на лансирањето, издржливоста на хардверот, ефикасноста на ладењето и реалната побарувачка за обработка на податоци во орбитата. Сепак, пораката е јасна: SpaceX верува дека иднината на вештачката интелигенција нема нужно да остане врзана за Земјата.
(Yahoo)
(фото: Chat GPT)
