Јадрото на Земјата не е херметички затворено. Со милијарди години материјали заробени уште од формирањето на планетата полека протекуваат надвор. До овој заклучок дојдоа Ју Џанг, Венџонг Ванг, Џонгчинг Ву и Бовен Чен од Универзитетот за наука и технологија на Кина во Хефеј. Своите наоди ги објавија во научното списание Science Advances.
Лавата што избива на површината во Исланд и на островот Бафин во Канада потекнува од големи длабочини – близу границата со јадрото на Земјата, на 2.900 километри под површината. Научниците претходно открија необичен состав во оваа лава: водород кој е значително „полесен“ од оној што се наоѓа на други места во внатрешноста на Земјата, како и невообичаено висока концентрација на ретка форма на хелиум – остаток од времето кога се формирал Сончевиот систем.
Постоеја две можни објаснувања. Првото сугерира дека станува збор за остаток од времето кога младата Земја била покриена со океан од стопена магма, кој постепено се стврднувал. Второто сугерира дека овие материјали потекнуваат од јадрото.
Користејќи компјутерски симулации и машинско учење, кинескиот истражувачки тим пресмета што се случило со водородот додека океанот од магма се ладел. Резултатите покажаа дека овој процес не би можел да создаде такви разлики, бидејќи водородот останал рамномерно распореден низ внатрешноста на планетата. Истиот заклучок остана и откако научниците ги прилагодија своите почетни претпоставки – на пример, преку менување на проценетата количина на вода присутна на раната Земја. Затоа, авторите заклучуваат дека најлогичното објаснување е протекување од јадрото. При формирањето на Земјата, јадрото го вклучило во себе овој специфичен, полесен тип на водород – а веројатно и примордијален (првобитен) хелиум. Други студии, исто така, открија траги од волфрам и рутениум во лавите што потекнуваат од истите длабочини, што дополнително укажува на јадрото како извор.
Сепак, тоа не значи дека јадрото се „излева“ во мантијата. Наместо тоа, од него полека излегуваат одредени супстанции; точниот механизам зад овој процес допрва треба да биде истражен од научниците. Според авторите, ова укажува на тоа дека јадрото и остатокот од планетата разменувале материја во текот на целата историја на Земјата — период од приближно 4,5 милијарди години.
(Klix.ba)
(фото: Pexela/David Zherdenovsky)
